بهبود توان اندیکاتوری در یک موتور دیزل سبک HSDI تحت شرایط عملکردی احتراق کم-دما (LTC)
کد مقاله : 1086-IRE (R1)
نویسندگان:
محمد جواد جعفری *1، امیرحسین شامخی2، مهدی بالو3، امیر حسین پریور
1محقق در مرکز تحقیقات خودروی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی و مرکز تحقیقات جهاد خودکفایی نداجا
2دانشیار و معاون پژوهشی دانشکده مکانیک دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی تهران
3مرکز تحقیقات موتور
چکیده مقاله:
در این مقاله،یک مدل سه بعدی از یک موتور دیزل سبک پرسرعت توسعه داده شده است تا بتوان به کمک آن، راه‌های بهبود توان اندیکاتوری موتور را تحت شرایط عملکردی احتراق کم‌دما (LTC) مورد برررسی و ارزیابی قرار داد. در ابتدا، مهم‌ترین خصوصیات نگرش احتراق کم‌دما بر اساس تحقیقات متعدد پیشین، معرفی شده‌اند و سپس برخی از برجسته‌ترین پارامترهای موثر در دستیابی به این نگرش، نظیر فشار پرخوران، میزان بازگردانی گازهای خروجی (EGR) و پیش‌اندازی زمان پاشش به‌کار گرفته شده‌اند تا عملکرد موتور تحت شرایط احتراق کم‌دما قرار بگیرد. در وحله بعد برخی از پارامترها مانند فشار پرخوران، میزان پیش‌اندازی زمان پاشش، نسبت جرم سوخت پاشیده شده در پاشش پایلوت به پاشش اصلی و استراتژی‌ پاشش سوخت، تغییر داده شدند تا تاثیر آنها بر عملکرد موتور و آلایندگی دوده و اکسیدهای نیتروژن با رویکرد افزایش توان اندیکاتوری (IP) استخراج شده، مورد بررسی قرار گیرد. اگرچه به‌طور کلی کاهش توان تولیدی موتور تحت تاثیر شرایط LTC، ثابت شده است اما نتایج این تحقیق نشان می‌دهد یک نسبت بهینه پاشش پایلوت به اصلی (که در این تحقیق 17% است) درکنار یک استراتژی پاشش سه‌گانه ساده، می‌تواند به افزایش توان اندیکاتوری بیانجامد. همچنین این نتیجه حاصل شد که در جهت کاهش دوده، مطلوب‌ترین استراتژی، پاشش با پروفیل چکمه‌ای شکل است حال آنکه اکسید ازت را می‌توان با استراتژی پاشش چهارگانه یکسان، به حداقل رساند.
کلیدواژه‌ها: احتراق کم‌دما(LTC)، دوده و اکسیدهای نیتروژن، توان اندیکاتوری، استراتژی‌های مختلف پاشش
کلیدواژه ها:
احتراق کم‌دما(LTC)، دوده و اکسیدهای نیتروژن، توان اندیکاتوری، استراتژی‌های مختلف پاشش
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است